Op deze pagina kan u informatie vinden over de verkozen ere-dames.

1^ste eredame: Kristien Gielen

Woonplaats: Heers

Leeftijd: 27 jaar

Bedrijf: akkerbouw en rundvee

Al van kindsbeen af loop ik rond op de boerderij, tussen de dieren en op de akkers. Ik studeerde af als licentiate in de handelswetenschappen, nu verzorg ik bij SBB de boekhouding van land- en tuinbouwbedrijven. In mijn vrije tijd ben ik secretaresse bij Groene kring."boerin zijn" en de hele landbouwsector draag ik in mijn hart. Landbouwers verdienen meer respect en waardering, door de overheid in de manier waarop ze de sector benadert en normen oplegt, door de maatschappij voor hun gedrevenheid en vakkennis, hun inspanningen op het vlak van milieu en dierenwelzijn. Er zijn zoveel positieve verhalen in de landbouw, maar ze worden nog te weinig gecommuniceerd. ik wil er graag aan mee werken om dat te verbeteren.

2^de eredame: Susy Van Bun

Bijna 40 jaar geleden, op 30 januari 1967, zag ik in Neerpelt het levenslicht. Ik groeide op in een gezin, waar vader als bediende zijn boterham verdiende en moeder thuis voor de kinderen zorgde. Dagelijks moest ik mijn mannetje staan tussen 2 broers en dat is me vrij goed gelukt. Ik heb dus geen agrarische achtergrond, ik had zelfs tot mijn 20ste nog nooit een koe van dichtbij gezien! Wel moesten wij wekelijks een kannetje melk halen bij de landbouwer iets verder in de straat, maar daar hield mijn contact met de landbouw dan ook op! Daar kwam verandering in tijdens mijn studies verpleegkunde, waar ik mijn man ontmoette. Zijn ouders zijn melkveehouders en mijn man vertelde me dat als we éénmaal getrouwd zouden zijn, we zelf ook een boerderij zouden starten.

En ik dacht : "We zien wel!" Ik begon op het bedrijf van mijn schoonouders mee te helpen en ik moet zeggen, dat ging me goed af! In 1991 ben ik dan getrouwd met Luc Wintjens en 2 maanden na ons huwelijk kochten we onze eerste 30 kalfjes ( dikbilletjes) aan! De start was gemaakt. Beiden gingen we nog werken maar de combinatie verpleging - zoogkoeien was goed te doen. Na de geboorte van mijn 2 zonen, Stef (1991) en Tom (1994) besloten we om in 1998 een vleeskalverenbedrijf over te nemen in een nabijgelegen dorp! Ik werd voor de keuze gesteld : ofwel in de verpleging verder gaan of het mestkalverenbedrijf! Een moeilijke keuze, daar ik een zeer sociaal type ben en graag onder de mensen vertoef. Maar ik heb dan toch voor het bedrijf gekozen en definitief mijn verpleegsterschortje aan de haak gehangen. Zo werd ik full-time boerin. In 2002 kochten we een melkveebedrijf in een aangrenzende gemeente. We baatten nu op 3 plaatsen een bedrijf uit en met 2 kinderen daarbij was dat toch een beetje te véél van het goede. We hebben daarop de zoogkoeien verkocht, het vleeskalverenbedrijf eigenhandig afgebroken en een nieuw mestkalverenbedrijf opgebouwd bij het melkveebedrijf , zodat nu alles gecentreed ligt op één locatie. 2 Jaar geleden hebben we dan het melkquotum van de schoonouders overgenomen en momenteel zijn we de woning aan het restaureren.

Het einde is gelukkig in zicht. Naast de vele taken op de boerderij, zoals het voederen van de mestkalveren, onderhoud van de stallingen, grootbrengen van het jongvee,mijn partner bijstaan tijdens het melken,...wachten er thuis nog de huishoudelijke bezigheden en ook de administratie rust op mijn schouders. Wat ik hiermee wil aantonen is dat ik al 16 jaar actief ben in de landbouw, de nodige ervaring heb opgebouwd en op de hoogte ben van de problemen, noden, tekorten in de landbouw!

De wereld van de bevolking (niet-landbouwers) met hun visie over de landbouw en de wereld van de landbouwers zijn zeker geen onbekenden voor me! Ik heb ze beiden meegemaakt! Ik weet als geen ander welke vooroordelen, misvattingen er heersen over de landbouw! Graag wil ik me inzetten om het imago van de landbouw te verbeteren, de samenwerking tussen bevolking en landbouwers bevorderen en problemen die naar de achtergrond dreigen te verdwijnen terug in de actualiteit brengen! Ik heb de schoonste boerin wedstrijd wel niet gewonnen, maar dat belet me toch niet om vanop mijn derde plaats datgene te doen waarvoor ik uiteindelijk deelgenomen heb! Samenwerken en possitiviteit, toch niet zo moeilijk, wel?

Publieksprijs: Kathleen Hens   

Kathleen Hens:

Wie ben ik?

Ik ben Kathleen Hens 27 jaar jong en woonachtig in Brecht. Als klein kind heb ik steeds graag gewerkt op het varkensbedrijf van mijn ouders. Het zat er dan ook al van kleins af aan in om actief te zijn binnen de landbouwsector. Na mijn studies van Industrieel Ingenieur Biotechniek optie landbouw is de interesse in de landbouwsector alleen nog maar toegenomen.

Zo ben ik eerst aan de slag gegaan als product manager bij Selko BV in Tilburg. Nadien ben ik overgestapt naar de mengvoedersector. Meer bepaald naar Hens Voeders (Deurne), daar werk ik nu bijna 3 jaren als Technisch-Commercieel-Adviseur. Ik geef advies aan varkens-, pluimvee- en rundveehouders en ben hier dan ook actief als vrouw in een mannenwereldje. Maar het gaat me zeer goed af... .

Toch bleef de interesse om zelf een bedrijf op te starten groot. In 2005 kreeg ik dan ook de mogelijkheid om een legkippenbedrijf over te nemen. Na alles mbt vergunningen, omzetting van nutriëntenhalte,...  goed nagegaan te hebben, heb ik besloten het bedrijf te kopen. In juni 2006 zijn de eerste biggen (na allerlei verbouwingen) toegekomen.  Ik heb een vergunning voor 2100 vleesvarkens. De biggen koop ik aan van het bedrijf van mijn broer Davy Hens en van het bedrijf van mijn ouders. Zo ben ik ook verzekerd van mijn biggenleveringen.

Je zal je soms afvragen of dit allemaal wel te combineren is? De techniek binnen de landbouwsector staat niet stil en het is dan ook dankzij de techniek dat deze jobs inderdaad te combineren zijn. Daarnaast is er natuurlijk mijn passie voor beide jobs dat het allemaal dragelijk maakt.  

Naast mijn activiteiten binnen de landbouwsector, kan je mij terugvinden op het volleybalveld.  Zo volleybal ik in competitieverband bij Wevok.

Ook zet ik regelmatig een stapje in de wereld met mijn vrienden, in de weekends vind je mij in één of ander danscafé!

Met mijn deelname aan de schoonste boerin van Vlaanderen wilde ik aan de buitenwereld volgende punten duidelijk maken!

*Wij land- en tuinbouwers kunnen mee met de tijd

*Wij land- en tuinbouwers zijn echte managers, naast het verrichten van handenarbeid moeten we een enorme uitgebreide kennis hebben van de wetgeving,...

*Wij land- en tuinbouwers zorgen voor de primaire behoefte: VOEDING

Dit heb ik zeker verwezenlijkt tijdens mijn flyertocht doorheen Vlaanderen. Zo had ik op het einde 28 % van de stemmen via de internetpoll en heb ik dankzij deze massale stemmingen de publieksprijs gewonnen.

Alvast bedankt aan het publiek!