Na haar studies biotechniek ging Ilse Van Havere buitenshuis werken. Voor en na de werkuren bleef ze echter een handje toesteken op het ouderlijke slabedrijf. Omdat dit

bedrijf overgtestenomen werd door haar oudere zus Elsie, trok Ilse in het hele land op zoek naar een buitenkansje om zelf een bedrijf te kunnen opstarten. Tegen het advies in van haar ouders die haar waarschuwden voor grillige marktprijzen en hoge investeringskosten. "Voor mij is de slateelt echter een roeping".

Uiteindelijk kon ze een tweedehands tomatenbedrijf overnemen. Momenteel teelt ze 0,6 hectare kropsla onder glas en experimenteert ze met onder meer alternatieve slasoorten op een even groot areaal in de buitenlucht. Met slechts één vaste arbeidskracht in dienst is Ilse op haar bedrijf het manusje-van-alles. Om vijf uur is ze uit de veren en 's avonds kruipt ze niet tussen de lakens vooraleer de administratie bijgewerkt is. Dan heeft meestal de klok van tienen al geslagen. De voorbije jaren sliep ze in een noodwoning die ze inrichtte in de bij de serre horende loods.

Of het als vrouw niet dubbel moeilijk is om aan de bak te komen in een mannenwereld? "Dat is enkel een belemmerende factor als je het zelf zo ziet", antwoordt Van Havere kordaat. Ramen repareren en het onderhoud van de mechaniek doe ik gewoon zelf. Geen probleem". Samen met haar vriend uit Putte is ze bezig aan de opmaak van een businessplan voor de bouw van een nagelnieuwe serre met gotensysteem. In hun ideaal-scenario hebben ze een areaal voorzien van 2,5 hectare.